De weg die we zoeken ligt niet voor ons maar ontstaat achter ons

We zoeken allemaal onze weg door het leven. En dat gaat gepaard met het gevoel de juiste dingen te doen of het besef dat het niet klopt en dat we de verkeerde keuze hebben gemaakt. In het midden van deze twee vinden we twijfel.

Twijfel die meerdere gezichten kent: het echt niet weten, twijfel veroorzaakt door stress over de juiste keuze en twijfel veroorzaakt door een voorkeur voor de verkeerde keuze. In de laatste twee gevallen komt de twijfel dus voort uit zelfkennis.

Onze keuzes en beslissingen bepalen in grote mate de weg die voor ons ligt. En vaak kiezen we uit wegen die al zijn afgelegd door anderen. Ook worden veel wegen voor ons georganiseerd, om ons zoveel mogelijk te faciliteren en te ondersteunen. De mensen en organisaties die dat doen zijn ook in economische zin afhankelijk van jouw keuzes en dus presenteren ze ‘hun’ weg zo aantrekkelijk mogelijk, waarmee ze mist creëren, bijvoorbeeld door te overdrijven of door dingen weg te laten, over de werkelijkheid van hun aanbod en de waarde van deze weg voor jou.

In een natuurlijke omgeving, bijvoorbeeld een stuk bos, ziet dat er heel anders uit. Zeker als je kinderen vrij laat. Zonder enige twijfel rennen ze in het rond; en welke kant ze oprennen en wanneer ze waar een bocht maken of zich op de grond storten om een gat te graven is onvoorspelbaar en een chaotisch spontaan proces. En heel opvallend, het pad ligt niet voor hen maar ontstaat in de vorm van voetafdrukken achter hen. Geef je ze een fiets dan ontstaat een nog duidelijker spoor. En ook nu, niet voor de fiets maar achter de fiets.

Als volwassenen verliezen we deze manier van leven; een leven in het ‘nu’ waar alles spontaan ontstaat. Als verlamd van angst en twijfel denken we ons suf over iedere stap die we zetten. Voortgejaagd door de vraag ‘wat wil ik, wat zal ik doen?’

We hoeven niet terug naar onze kindertijd, dat kan ook niet, wel kunnen we terugkeren naar ons gevoel voor richting en ons beperken tot de volgende stap; zonder zorgen over alle stappen daarna en waar het allemaal toe zal leiden. Juist door dat niet te weten en ons te focussen op ons innerlijk kompas en kennis van de volgende stap; wordt ons leven weer een avontuur met onverwachte wendingen en ontmoetingen.

Volgend bericht
Wel en niet jezelf zijn
Vorig bericht
Als je vanuit een idee naar de wereld kijkt, dan zie je de wereld alleen zoals het idee zegt dat de wereld bestaat

Meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang iedere zondagochtend een nieuw bericht

Menu