To be or not to be (that is the question)

Deze wereldberoemde vraag van Shakespeare lijkt een ja-nee vraag, maar de realiteit is dat ons bewustzijn geen aan- en uitknop heeft. Het is aannemelijker dat ons bewustzijn bediend wordt door een dimmer.

Bewustzijn zelf is als een eeuwig stralend licht. De mate waarin dat licht in ons schijnt wordt bepaald door de dimmer in ons systeem. Deze dimmer kan uitstaan, een beetje openstaan, vol openstaan en alles daar tussen in. Ook kun je ontdekken dat het bewustzijn hierdoor soms iets toeneemt en daarna weer afneemt. Gedurende de dag wisselt de dimmer voortdurend van stand. Soms zijn de verschillen nauwelijks merkbaar, maar ze zijn er wel degelijk.

Neem bijvoorbeeld het ontwakingsproces uit de slaap.  Je slaapt en bent je hiervan niet bewust, je bent voor een groot deel buiten bewustzijn. Vertrouwde geluiden zoals het tikken van de wekker worden niet in je bewustzijn geregistreerd, maar zodra je kind onrustig ademt, schiet je wakker en ben je volledig bij bewustzijn. Als je droomt en de wekker gaat, duurt het vaak even voordat je helemaal wakker en bij bewustzijn bent. Enge dromen kunnen soms lang aan je blijven plakken.  Onder de douche verlaat de droom het lichaam meestal definitief en kan de nieuwe dag beginnen.

Van slaap naar wakker neemt de dimmer dus even toe, maar zodra het ochtendritueel begint, draait de dimmer al weer terug. Je bent weliswaar wakker, ziet de badkamer, poetst je tanden en dekt de eettafel, maar je doet alles op de automatische piloot. De dimmer staat laag, zo laag dat je er niet helemaal bij bent.

Het ontwaken uit de slaap, wakker zijn en in zekere zin weer gaan slapen terwijl je wakker bent is een boeiend schouwspel en een ideale casus om de dimmer in jezelf te ontdekken.

Als je zicht hebt op de dimmer in jou, kan je de dimmer leren bedienen; het dimmen kortstondig uitstellen, vertragen of de knop volledig opendraaien. Door het licht in jezelf meer toe te laten, creëer je rust en wordt tegelijkertijd de onrust in je systeem zichtbaarder.

Naarmate je vaker oefent, wordt de rust echter sterker en neemt de onrust af. Een ander belangrijk effect van meer licht in ons systeem is dat wij ons bewuster worden van ons bestaan en er vaker echt zijn voor de ander, voor onszelf en voor alles wat zich aandient.

Opmerkelijk is dat zowel in een lage als in een hoge stand van de dimmer de fysieke omgeving in enige mate surrealistisch verschijnt. Alleen in het middengebied lijkt de fysieke werkelijkheid haar maximale realiteitswaarde te hebben. Niets is minder waar.

In een lage stand zie je de fysieke werkelijkheid wel, maar dringt deze niet echt door. In een hoge stand met veel bewustzijn verandert de realiteit van de wereld zoals wij die waarnemen in iets dat niet meer echt lijkt te bestaan. Zo kan je in deze stand je zoontje zien spelen, met hem praten, maar het mensje als zelfstandig wezen verdwijnt, zoals je ook zelf als individu niet meer echt bestaat. Hoewel de hoge en lage dimstand dus enige gelijkenis vertonen, is er een fundamenteel verschil. De lage stand schurkt tegen het niets aan, de hoge stand tegen alles.

Volgend bericht
Bewustzijnsvelden
Vorig bericht
Er is meer tussen hemel en aarde

Meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang iedere zondagochtend een nieuw bericht

Menu